antropolożka kulturowa i etnografha, profesorka Uniwersytetu Jagiellońskiego. W pracy etnograficznej skupia się m.in. na różnych formach przeżywania religii ze szczególnym uwzględnieniem kwestii wiedzy ucieleśnionej, zmysłów i antropologii ciała. Doświadczanie dźwięków i przestrzeni, głos ludzki i jego różne kulturowe formy oraz relacje z rytuałami to obszary, w których łączy badania antropologiczne z praktyką muzyczną. Śpiew i praca nad głosem oraz innymi dźwiękami współtworzącymi dynamiczne asamblaże przestrzenne przewijają się w dotychczas zrealizowanych przez nią projektach artystycznych. We współpracy z kompozytorką Ewą Trębacz i waltornistą Josiahem Boothbym uczestniczyła w przestrzenno-dźwiękowych sesjach nagraniowych w Polsce oraz USA. Efekty tych sesji były prezentowane na festiwalach artystycznych, w tym podczas Warszawskiej Jesieni z warstwą muzyczną wykonywaną przez nią na żywo (2009), na festiwalach Audio Artczy Musica Polonica Nova (2022). Niedźwiedź interesuje się również performatywnością muzyki sakralnej w różnych tradycjach europejskich, a także w afrykańskich religijnych oraz rytualnych pejzażach dźwiękowych, do których odwołuje się, bazując na badaniach etnograficznych, jakie od 2009 prowadzi w Ghanie.