perkusista, kompozytor, producent muzyczny, improwizator i autor ścieżek dźwiękowych do filmów i animacji. Absolwent Akademii Muzycznej im. F. Chopina (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w Warszawie, gdzie studiował w latach 1999–2004 w klasie perkusji.
Jest cenionym interpretatorem muzyki współczesnej. W swoim repertuarze ma utwory kompozytorów XX i XXI w., takie jak: AIR Helmuta Lachenmanna (wykonane na koncercie inauguracyjnym Warszawskiej Jesieni w 2015 z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Alexandra Liebreicha), Steve’a Reicha (z grupą Kwadrofonik – polskie prawykonanie Music for 18 Musicians i Daniel Variations), Terry’ego Rileya (dyrektor artystyczny wykonania utworu In C uwiecznionego na płycie wytwórni Bôłt Records), Pera Nørgårda, Tadeusza Wieleckiego, Zygmunta Krauzego, Tomasza Sikorskiego, Corneliusa Cardew, Zdzisława Piernika, Arturasa Bumšteinasa.
Równolegle z edukacją klasyczną działał w zespołach jazzowych, zgłębiając tajniki improwizacji i muzyki eksperymentalnej. Obecnie jest jednym z najaktywniejszych perkusistów polskiej sceny improwizowanej, eksperymentalnej i free jazzowej. Występuje na jednej scenie z przedstawicielami różnych nurtów muzycznych, takich jak jazz, world music, rock i blues, a także muzyki improwizowanej i elektronicznej.
Koncertuje i nagrywa również jako solista, prezentując własny repertuar oraz improwizacje. Wraz z Feliksem Kubinem współtworzy duetCEL badający możliwości współpracy instrumentów akustycznych z elektronicznymi urządzeniami muzycznymi. Współpracował z Piotrem Kurkiem, Jonem Gibsonem, Johnem Tilburym, Toddem Bartonem, Benem Frostem, Evanem Ziporynem, Gyanem Rileyem, Agustím Fernándezem, Szabolscem Esztényim, Wacławem Zimplem, Agatą Zubel, Hashtag Ensemble oraz zespołami Mitch & Mitch, Magneto, Opla i Zemiter.
Wraz z Oskarem Dawickim, Piotrem Adamskim i Mikołajem Małkiem współtworzy zespół performatywno-muzyczny PROSZEK. Zbiegiem lat sukcesywnie poszerza spektrum swoich zainteresowań artystycznych – kieruje uwagę wszędzie tam, gdzie istnieje możliwość zaburzenia lub pobudzenia zastanej rzeczywistości. Interesuje się subtelnym przecinaniem granic stylistycznych, a jednocześnie skupia się na organiczności i wyrazistym przekazie emocjonalnym.