ur. w 1979 w Kownie na Litwie. W 2007 ukończyła kompozycję pod kierunkiem Rytisa Mažulisa w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. W 2003 uczestniczyła w Programie Kompozycji i Technologii Muzycznej w Tampere (Finlandia). W 2004 brała udział w kursach mistrzowskich w Dundadze (Łotwa) i Istebnej oraz w warsztatach kompozytorskich Acanthes w Metzu (Francja), gdzie studiowała pod kierunkiem Jonathana Harveya, Philippe’a Manoury’ego i Martina Matalona. W 2006 kształciła się w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart pod kierunkiem Marca Stroppy i Caspara J. Waltera. Uczestniczy w różnorodnych projektach interdyscyplinarnych, tworzy muzykę do spektakli tanecznych i filmów, a jej utwory są regularnie wykonywane na festiwalach muzyki współczesnej na Litwie i za granicą. 

Wiele jej kompozycji odzwierciedla dwa długotrwałe obszary zainteresowań twórczych: związki między wzorami tekstylnymi a strukturami muzycznymi oraz fascynację ideami klasycznej kultury indyjskiej, brzmieniem, skalami i stanami ekspresyjnymi jej muzyki. Praktycznie wszystkie utwory Medekšaitė powstałe po 2005 opierają się na opracowanej przez nią technice odwzorowywania wzorów tekstylnych na parametry muzyczne. Punkt wyjścia stanowi geometryczny wzór tkacki, białe i czarne pola siatki (osnowa i wątek) wyznaczają takie parametry dźwięku jak wysokość, czas trwania, dynamika czy barwa. Z czasem zasada ta została połączona z innymi technikami kompozytorskimi, takimi jak serializm, minimalizm, mikrotonowość czy kompozycja stochastyczna. Kompozytorka podkreśla, że niemal wszystkie jej utwory mogłyby nosić tytuł „tekstylne”, nawet jeśli otrzymały bardziej indywidualne nazwy. 

Źródłem inspiracji estetycznej i technologicznej są dla niej również tradycje muzyki hindustańskiej. Świadczą o tym zarówno tytuły wielu kompozycji – często odwołujące się do konkretnych rag – jak i wykorzystanie skal czy charakterystycznej kolorystyki tej muzyki, odtwarzanej za pomocą instrumentarium zachodniego, m.in. poprzez zastosowanie stałych dźwięków burdonowych. 

Wybrane utwory: Dew Is Falling na skrzypce i taśmę (2002), G.r. kn (2002), Uncatchable Deer na głos i skrzypce (2003), Untitledna róg i taśmę (2003), Psalm 22 na chór SATB (2003), Intensive Care na orkiestrę dętą (2003), Xenia na taśmę i wideo (2004), Sadhu na chór (2004), Nonsuch na fortepian i taśmę (2004), Rhisome na orkiestrę smyczkową (2005), Slogan na orkiestrę smyczkową (2005), Double na akordeon i taśmę (2006), Textile 1 na dwa fortepiany (2006), Panchami na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę i taśmę (2006), Sophismata na sopran, tenor i bas (2007), Textile 2 na chór (2007), Oscillum na wiolonczelę i taśmę (2008), Eudelos na orkiestrę smyczkową (2008), Phasing na cztery fagoty i taśmę (2008), Scintilla na zespół (2008), The Pleiadesna zespół (2009), Dhani na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę, perkusję i akordeon (2009), Palinosis na akordeon i birbynė (2009), Iterancy na sopran, fortepian i akordeon (2010), Sinus Iridium na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę, taśmę i wideo (2010), Two Three Two One One na skrzypce, altówkę, wiolonczelę i fortepian (2011), Efflux na taśmę i wideo (2011), ReMax na dwie trąbki, taśmę, wideo i instalację świetlną (2011), Knitt na taśmę i wideo (2011), Seikilos Epitaph na sopran, klarnet, róg i wiolonczelę (2011), Habotai na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę i fortepian (2012), Textile 3 na czworo perkusistów (2012), Moorchana na obój, klarnet basowy, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i perkusję (2013), Sandhi Prakash na orkiestrę smyczkową (2013), Textile 4 na cztery preparowane fortepiany (2013), Nigamagamini na flet basowy i live electronics (2014), Textile 5 na orkiestrę (2014), Âkâsha na orkiestrę smyczkową (2015), Nunc dimittis na chór SATB (2016), Pratiksha na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę, fortepian, harmonijkę ustną i marimbę (2016), Megh Malhar na dwoje skrzypiec, altówkę i wiolonczelę (2016), Mālakosha na flet, klarnet basowy, saksofon, puzon, perkusję, fortepian, skrzypce i kontrabas (2018), Mālakosha na puzon solo, klarnet basowy, marimbę, dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę, kontrabas i pięć intonarumori (2018), BhUtadhAtrI na pięć trąbek (2018), Sattva na akordeon i taśmę (2018), Shrī na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę i taśmę (2019), Cherished Flowers na skrzypce i fortepian (2019), Red / Blue na skrzypce i fortepian (2019), Hippo Dance na puzon (2020), Let Me Out na puzon i fortepian (2020), Pashyanti na skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2021), Amithāba na osiem głosów i pięć wiolonczel (2022), Mishra Pilu na skrzypce i taśmę (2022).