ur. w 1956 w Maceracie we Włoszech, zm. w 2012 w Cuernavace w Meksyku. W latach 80. i 90. XX w. jego nazwisko było ściśle związane z renesansem kontrabasu jako instrumentu solowego. Występował na najważniejszych festiwalach muzycznych na całym świecie, gdzie wykonywał dziesiątki utworów napisanych specjalnie dla niego przez takich kompozytorów jak: Sylvano Bussotti, Franco Donatoni, Julio Estrada, Brian Ferneyhough, Fred Frith, Vinko Globokar, Salvatore Sciarrino oraz Iannis Xenakis. Opracował nowe techniki wykonawcze, poszerzające możliwości brzmieniowe i skalę kontrabasu w sposób wcześniej uznawany za niemożliwy. W 1987 w Rzymie wykonał czterogodzinny nieprzerwany maraton koncertowy obejmujący 28 utworów 25 kompozytorów. 

Blisko współpracował z muzykiem Terrym Rileyem, a także z choreografami i tancerzami, takimi jak Virgilio Sieni, Patricia Kuypers i Hervé Diasnas, poetami Edoardem Sanguinetim i Gianem Ruggerem Manzonim, filozofem Giorgio Agambenem, artystą Giannim Dessìm oraz reżyserem i dramaturgiem Rodrigo Garcíą. Regularnie występował również z Rohanem de Saram i Markusem Stockhausenem. 

Od lat 90. prowadził kursy mistrzowskie i seminaria m.in. w: Shepherd School of Music przy Rice University, University of California w Berkeley, Stanford University, Oberlin Conservatory, Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart, Conservatoire de Paris oraz Conservatorio di Milano. W 1996 wykładał grę na kontrabasie podczas Międzynarodowych Wakacyjnych Kursów Nowej Muzyki w Darmstadcie. 

Wybrane utwory: Oriente-Occidente na kontrabas solo (1979), e/statico na kontrabas solo (1980), Strumentale na kontrabas solo (1980), Techne na dwie gitary (1980–81), Verano de suerte na gitarę solo (1981–82), Sei Studi na kontrabas solo (1981–83), Due pezzi brillanti na kontrabas solo (1985), Joke 85 na wiolonczelę solo (1985), Delle più alte torri na wiolonczelę solo (1984–86), Aliseina kontrabas solo (1986), Visas na kwartet smyczkowy (1985–87), Quando le montagne si colorano di rosa na dwie gitary (1984–88), My New Address na skrzypce solo (1986–88), Tre Impromptu na altówkę solo (1986–89), Doppelselbstbildnis na kontrabas i siedem instrumentów (1989–90), Jardins d’Hamilcar na skrzypce i kontrabas (1990), Escondido na skrzypce i wiolonczelę (1991), Quodlibet na altówkę i wiolonczelę (1991), Composte terre na skrzypce i altówkę (1992), Dos abismos na gitarę solo (1992), Western Lands na wiolonczelę i kontrabas (1992), Visas per Vittorio Reta, słuchowisko radiowe (1993), H na taśmę (1993), Humboldt na altówkę i kontrabas (1994), Geografia amorosa na kontrabas solo lub kontrabas i live electronics (1994), Mar dell’obliona skrzypce, wiolonczelę i kontrabas (1995), Postkarten na recytatora i kontrabas (1997), Ecco – 21 cartoline per Edoardo Sanguineti na kontrabas solo (1997), Voyage That Never Ends na kontrabas solo (1979–97), One Says Mexico, słuchowisko radiowe (1998), La fine del pensiero, balet na kontrabas i taśmę (1998), Lugares que pasan na kwartet smyczkowy (1999), Altri Visas na kwartet smyczkowy (2000), Plaza na cztery trąbki (2001), Alfabeto apocalittico na recytatora i kontrabas (2001), Only Connect na fortepian solo (2001), Ritorno a Cartagena na flet solo (2001), Oltracuidansa na kontrabas i taśmę (1997–2002), Wie der Wind es trägt na skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2002), Da una certa nebbia na dwa kontrabasy (2002), Terre lontane na taśmę, fortepian, kontrabas, live electronics i projekcje wideo (2003), Mas lugares na kwartet smyczkowy (na motywach MadrigaliMonteverdiego; 2003), Lucida sidera na kwartet saksofonowy (2004), Je m’en allais – scena I z Il cielo sulla terra na skrzypce, altówkę, dwie wiolonczele, dwa kontrabasy i taśmę (2004), Amores, scena IV z Il cielo sulla terra na gitarę elektryczną, skrzypce, altówkę, dwie wiolonczele i dwa kontrabasy (2005), Itinerario y comentarios (Voyage Started) na sześć głosów i kontrabas (2005), Voyage Resumed na flet altowy i taśmę (2005), Il cielo sulla terra, teatr muzyczny dla dwojga tancerzy, 15 dzieci, 10 instrumentalistów, z elektroniką i projekcją wideo (2004–06), Sì come nave pinta da buon vento – Cantata del vento buono na trzy soprany, dwa fortepiany, perkusję i recytatora (2006–07), Avvicinamenti, materiali per improvvisare na zespół o zmiennej obsadzie (2007), & Roll na kontrabas solo (2007), Vanishing Places na 12 instrumentów smyczkowych (2007), Interrogazioni na kontrabas solo (2008–09), Concertale na kontrabas, orkiestrę smyczkową i perkusję (1993–2010), Lawless Roads na fortepian solo (2006–10), In nomine na flet, klarnet, obój, fortepian, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2005–10), Ottetto na osiem kontrabasów (2010–11).