Muzyka do rzeźby na chór dziecięcy a cappella powstała na zamówienie Małej Warszawskiej Jesieni dla chóru Conquest of Music Junior i jego dyrygentki Anny Waligóry-Tarnowskiej. 

Motywem przewodnim jest wiatr, którego szumiące głoski stanowią język mieszkańców nieznanej krainy. Powstał w tym celu wyimaginowany język, zawierający zawołania do wiatru, burzy, księżyca odbijającego się w wodzie, szept liści świetlnego paprotnika, bicia serca, gdy ktoś tęskni, i wędrowca. Technika kompozytorska bazująca na grafice muzycznej nawiązuje do mojej, napisanej wspólnie z prof. Ewą Marchwicką i wydanej w 1994 w Wydawnictwie Szkolnym i Pedagogicznym, książki Jakie to łatwe! Czyli nowy sposób uczenia śpiewu wielogłosowego.

Sama rzeźba, składająca się z przezroczystych tafli, została w tym utworze „umuzyczniona” poprzez złożony kanon, a więc przesuwające się struktury w trzech grupach głosów.

Edward Sielicki