Punktem wyjścia kompozycji był kanadyjski projekt badawczy o tej samej nazwie, zainicjowany w latach 60. przez World Sound­ scape Project, na którego czele stali kompozytorzy R. Murray Schafer oraz Barry Truax. „Biblioteka zanikających dźwięków” to poetyckie odniesienie do rezultatów projektu, czyli setek nagrań terenowych z różnych miejsc na świecie, gdzie badacze próbowali uchwycić unikatowe lub też zanikające pejzaże dźwiękowe. Dziesiątki przesłuchanych przeze mnie nagrań z tego projektu brzmiały jak przypadkowe wycinki rzeczywistości, często zawierające krótkie notatki o tym, w którym momencie nagrania wydarzyło się coś szczególnego. 

Istniało bardzo wiele możliwych sposobów pracy nad kompozycją o takim źródle inspiracji. Postanowiłam jednak obrać kierunek osobisty i sentymentalny i zadałam sobie pytanie: jakich dźwięków nie ma już w moim akustycznym otoczeniu? Dużo łatwiej przywołać wspomnienia wizualne, smakowe czy zapachowe, z dźwiękiem natomiast jest jak z dotykiem – wydaje się najbardziej ulotny. Podstawą utworu są więc wspomnienia dźwięków oraz sam proces refleksji, analizy i uchwycenia podobnego napięcia w ciele. Element dźwiękonaśladowczości jest mniej niż drugoplanowy, tak samo jak idea katalogu, która budzi momentalne skojarzenie ze słowem „biblioteka”. 

Adrianna Kubica-Cypek