Benabdeljalil, Nabil Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień

przejdź do treści

ur. w 1979 w Rabacie (Maroko). Tworzy muzykę w różnych gatunkach, przy czym szczególne miejsce w jego dorobku zajmuje cykl nokturnów fortepianowych, odzwierciedlających różnorodność jego stylizacji kompozytorskich. Absolwent uczelni muzycznych w Kijowie i Moskwie. Opiera swoją twórczość przede wszystkim na tradycyjnych gatunkach muzycznych, którym nadaje indywidualny charakter dzięki językowi muzycznemu łączącemu wpływy północnoafrykańskie i południowoeuropejskie. Jego muzyka koncentruje się przede wszystkim na ekspresji i komunikatywności przekazu, z wykorzystaniem tradycyjnych europejskich struktur formalnych, często wzbogaconych melodiami wywodzącymi się z arabskiej sztuki wokalnej. 

Szczególnie wyraźnie synteza tych różnorodnych inspiracji ujawnia się w jego twórczości fortepianowej. Można ją odnaleźć między innymi w Preludiach, których tytuły sugerują kontynuację tradycji impresjonistycznej – nie wyłącznie francuskiej – przefiltrowanej przez intensywne światło Afryki Północnej. Tytuły utworów wskazują na nastroje przywoływane przez ich muzyczną ekspresję. W krótkim Mirage et lumière kompozytor przedstawia swoje podejście w najbardziej zwięzłej, impresjonistycznej formie. Także Chanson sans paroles ukazuje jego szczególnie rozwinięty talent do budowania nastroju oraz umiejętność nawiązywania kontaktu ze współczesnym odbiorcą. 

Wybrane utwory: Nokturn na fortepian No. 1 (1992), En attente du printemps na fortepian i tar (1993), Nokturn na fortepian No. 2(2012), Nokturn na fortepian No. 3 (2014), Nokturn na fortepian No. 4 (2015), Preludium No. 1 „Magic Morning” (2016), Preludium No. 2 „Mirage et lumière” (2016), Romance sans paroles (2016), Nokturn na fortepian No. 5 (2016), Nokturn na fortepian No. 6 „La Montagne d’Imsfrane” (2020).