ur. w 1985, studiował kompozycję w Królewskiej Duńskiej Akademii Muzycznej. 

Swoimi radykalnie zredukowanymi utworami w fundamentalny sposób podważa tradycyjne sposoby myślenia o muzyce – zarówno w odniesieniu do samej wypowiedzi muzycznej, jak i tego, jak jest ona prezentowana. Usuwając z dzieła wszelkie zbędne warstwy, dąży do wydobycia jego najbardziej istotnej idei; często eliminuje przy tym jeden lub kilka najbardziej podstawowych parametrów muzycznych – jak na przykład słyszalny dźwięk. Dzięki otwartemu, a zarazem świadomemu historycznie podejściu do kompozycji jest już dziś uznawany za jeden z najbardziej oryginalnych głosów swojego pokolenia. Jednocześnie jego muzyka ujawnia wyrazisty wymiar społeczny i intymny, ponieważ często zrywa z tradycyjnymi praktykami wykonawczymi i jest przeznaczona dla pojedynczego odbiorcy lub realizowana bez udziału muzyków. 

„Private music” to określenie, którym Ernst posługuje się w odniesieniu do cyklu utworów przeznaczonych bezpośrednio dla czytelnika lub pojedynczego muzyka, bez zamiaru wykonywania ich przed publicznością. 

W 2017 został pierwszym laureatem Pelle Prize, nagrody przyznawanej „młodemu artyście, który odważa się kwestionować standardy swoich czasów”. 

Wybrane utwory: Mass for a Human Body na dwóch mężczyzn i dwie kobiety (2016), Monument na orkiestrę symfoniczną, głos żeński i wideo (2016), Etudes (Book II) na mięśnie twarzy (2016), Monodi (Etude IX) na dwoje wykonawców (2017), Offertorium: Behandling A, B, C na wykonawców żeńskich i męskich (2017), Offertorium: Bøn na trzech wykonawców i trzy wykonawczynie (2017), Sangbog, 24 pieśni na wyobraźnię i ciało czytelnika (2017), Lovsange na jednego wykonawcę i dwie wykonawczynie (2018), Sakramente (Natsange) na jedną wykonawczynię i trzech wykonawców (2018), Interludium na trzy wykonawczynie i trzech wykonawców (2019), Præludium (Aftensange) na dwie wykonawczynie i dwóch wykonawców (2019), Nocturnes (for a Human Mind)na ludzką wyobraźnię (2019), ANATOMISK SANGBOG na ciało męskie (2020), Bønnebog: Behandling A na troje wykonawców (2022), Nocturnes (for a Human Body) na wykonawcę i wykonawczynię (2022), Cantus (Vol. III) na dziesięcioro wykonawców (pięć kobiet i pięciu mężczyzn) (2023), Homages (Song­ book II), 24 pieśni na wyobraźnię i jeden psalm (2023), Suite A na skrzypce solo (2024), Solo (Cantus II) na dwoje wykonawców i dwoje asystentów (2024), Fantasmagori (Præludium) na dłonie i mimikę twarzy (2025), Angelus (Protractum) na mięśnie szyi i twarzy (2025).