ur. w 1979 w Campo Grande w Brazylii. Jest kompozytorką, improwizatorką i badaczką sztuki, której działalność obejmuje muzykę instrumentalną, orkiestrową, wokalną, kameralną oraz interaktywną muzykę elektroniczną. 

Do jej najważniejszych kompozycji należy Mobile (2012), utwór, który na nowo odkrywa możliwości brzmieniowe fortepianu poprzez poetykę przemiany i transcendencji. Wśród jej projektów interdyscyplinarnych znajdują się film artystyczny Before the Volcanoes Sing, zrealizowany wspólnie z artystką wizualną Clarissą Tossin i archeologiem Jaredem Katzem, wykorzystujący drukowane w technologii 3D instrumenty prekolumbijskie, a także Constella(c)tions (2019), stworzone wraz z Frédérikiem Bevilacquą w ramach programu STARTS przy IRCAM. Jest to interaktywne doświadczenie muzyczne, w którym publiczność współtworzy środowisko dźwiękowe za pomocą połączonych urządzeń, wspólnego ruchu ciała i relacyjnych form uczestnictwa. Magalhães traktuje fortepian jako swoje laboratorium i metaforę twórczą. Występowała m.in. w duecie z Lucą Piovesanem (Rai(z)e), tworząc muzykę integrującą nagrania terenowe, akordeon rozszerzony, fortepian preparowany i rozmaite przedmioty dźwiękowe. Nagrała również kilka albumów z kontrabasistą Celio Barrosem, łącząc muzykę komponowaną z estetyką free jazzu. 

Była stypendystką Radcliffe Institute for Advanced Study przy Harvard University w dziedzinie kompozycji (2017–18) oraz programu UNESCO-Aschberg (2003). Jej projekty uzyskały wsparcie takich instytucji jak: Siemens Foundation, IRCAM, FAPESP, Biennale w Wenecji, Camargo Foundation, Diaphonique, Impuls Neue Musik, Institut Français, EMPAC, Villa Sträuli, Opactwo Royaumont, Komisja Europejska, STARTS, CAPES oraz ministerstwa kultury Brazylii, Francji i Norwegii. 

Współpracowała z licznymi zespołami, orkiestrami i artystami w obu Amerykach oraz Europie, m.in. z: L’Itinéraire, Soundinitiative, 2e2M, Lovemusic, Trio Abstrakt, Talea Ensemble, Accroche Note, Multilatéral, International Contemporary Ensemble (ICE), Abstraï, Percorso Ensemble, Quarteto Prometeo, Zaide Quartet, Promenade Sauvage, Der/Gelbe/Klang, Choeur en Scène, Vertixe Sonora, TaG Neue Musik, Linea, Duo Xamp, PHACE, Zafraan, Goiás Philharmonic Orchestra, São Paulo Municipal Symphony Orchestra, Croatian Radio and Television Symphony Orchestra, Inhotim Orchestra oraz University of São Paulo Chamber Orchestra. Obecnie prowadzi działalność badawczo-artystyczną w Royal Conservatory of Brussels (Erasmus University College), wykłada w Conservatoire municipal Francis Poulenc w Paryżu oraz pełni funkcję współdyrektorki artystycznej zespołu Soundinitiative. 

Wybrane utwory: Evangelho segundo Jece Valadão (Joel Pizzini i Marco Vale, film dokumentalny; 2001), O Cru e o Cozido, nagranie (2002), Paulo José, um autorretrato (Joel Pizzini, film dokumentalny; 2002), Prologue, nagranie (2002–03), Life in Anthill(Maurício Osaki, film fabularny; 2003), Paris qui dort / Entr’acte (René Clair; 2003), Exílio. Amor; tangente na harfę (2004), Dormente(Joel Pizzini, film eksperymentalny; 2005), Memória sem visão (Marco Vale, film dokumentalny; 2005), Liberdade, Liberdade(Maurício Osaki i Miriam Ou, film dokumentalny; 2006), Caminhos da memória (Ana Lúcia Ferraz, Andréa Barboza, Francirosy Ferreira, film dokumentalny; 2007), Memórias de uma mulher serrilhada (Eduardo Kishimoto, Bola Oito Filmes, film fabularny; 2012), Mobile na fortepian preparowany (2012), Springtime (Maurício Osaki, film fabularny; 2012), Vento noroeste na skrzypce, wiolonczelę i klarnet basowy (2012), Minimal Songs na głos i fortepian (2012), Ser Voz na cztery głosy i internetowe urządzenie audio-elektroniczne (2012), My Father’s Truck (Maurício Osaki, film fabularny; 2013), Ball na skrzypce, altówkę, wiolonczelę i fortepian (2014), Chambre double na kontrabas i elektronikę (2015), Loco reloj que canta muertas horas antigas na gitarę i akordeon (2015), Rio na tenor, trąbkę, klarnet, kontrabas i perkusję (2015), Primavera na sopran, flet, klarnet, skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2015), Migrations na wiolonczelę (2016–18), Mobile II na fortepian preparowany (2016), Lorca Fragments na flet, klarnet, altówkę, wiolonczelę i harfę (2016), Play and Theory of the Duende na flet, skrzypce, wiolonczelę i harfę (2016), Calando na kwartet smyczkowy (2016), Canciones Populares Españolas d’après Federico García Lorca na głos, flet, klarnet, altówkę, wiolonczelę i harfę (2016), After Spring na sześcioro perkusistów i orkiestrę (2016), Crime(s) na skrzypce i elektronikę (2017), Niña de los peines na chór dziecięcy, flet, klarnet, altówkę, wiolonczelę i harfę (2017), Crime(s) na skrzypce i elektronikę (wersja koncertowo-instalacyjna, 2017), In My Volcano Grows the Grass na fortepian preparowany (2017–18), Herbarium na fortepian, kontrabas, perkusję i elektronikę (2017–18), Orange na kontrabas, wiolonczelę i elektronikę (2018), Génocide (Liliane Muti, film eksperymentalny; 2018), The Grand Can(y)on na 19 instrumentów i elektronikę (2018), Constella(c)tions na czworo–ośmioro wykonawców i elektronikę (2019), Instant-ci (Liliane Muti i Daniel Zarvos, film dokumentalny; 2019), Phare na harfę haczykową 26-, 34-, 36- lub 38-strunową (2020), Path na sześcioro perkusistów, zespół gamelanowy i cztery instrumenty sixxen (2020), Lighter than Air 2 na kwartet smyczkowy i elektronikę sterowaną przez tancerza lub tancerzy (2020), Lighter than Air na kwartet smyczkowy (2020), Voyelles sans ailes na chór dziecięcy i elektronikę (2020), Chansons autodatées na chór (2020), Sueño, Rêve, Dream (Lorena Faccio, film eksperymentalny; 2020), Hommage to P.O. na dwa akordeony mikrotonowe (2021), After Spring (adaptacja) na czworo perkusistów i orkiestrę (2021), Snow Soul na fortepian preparowany (2021–22), Tecelagem pour piano préparé na fortepian preparowany (2021–22), Cercle 1–5 na duety instrumentalne (2022), Ballades na sześcioro perkusistów w środowisku naturalnym (2022), The Word: Invocation for a Language that Revives na mezzosopran, flet, klarnet basowy, skrzypce, altówkę, wiolonczelę, gitarę elektryczną do tekstu Micheliny Verunschk (2022), Mojo’q che b’ixan ri ixkanulab’ / Antes de que los Volcanes Canten / Before the Volcanoes Sing(Clarissa Tossin, film dokumentalny; 2022), Intimate Distances (Phillip Warnell, film cyfrowy; 2022), Lavandula na fortepian (2023), Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2023), Lavandula Angustifolia na klarnet, wiolonczelę i harfę (2023), Après la Tempête, a Songbook for Shakespeare, cykl pieśni na różne składy (2023), Each Absent Breath, instalacja dźwiękowa (z Clarissą Tossin; 2023), Playground & Entrelacs na kwartet smyczkowy i elektronikę sterowaną przez tancerza lub tancerzy (2023), O mundo que passa, fixed media (2023).