To pozbawione słów dzieło teatru muzycznego, zamówione przez Scenatet u kompozytora Jeppego Ernsta, stanowiące kontynuację ich wieloletniej współpracy, której owocem jest również utwór Interludium prezentowany na takich festiwalach, jak SPOR Festival, Passage Festivalen i CPH Stage. 

Zarówno Interludium, jak i Cantus są przykładami wspólnego dążenia artystów do kwestionowania utartych wyobrażeń o tym, czym są i czym mogą być muzyka klasyczna oraz teatr muzyczny. W ramach eksploracji dynamik społecznych i relacji intersubiektywnych dziesięcioro muzyków, ustawionych na scenie niczym chór, wykonuje niewerbalny scenariusz złożony z nagłych gestów, dotknięć i muśnięć. 

W Cantus jako swego rodzaju operze Ernst bada niewyrażalne aspekty samotności wpisanej w ludzką egzystencję. Jak intymnie, jak blisko drugiego człowieka możemy być? – zdaje się pytać, kiedy jednocześnie odczuwamy głębokie oddzielenie i wzajemną obcość. 

Cantus prezentuje radykalne gesty stylistyczne, sugerujące całkowicie nowe podejście do opery i performansu. Zarówno dla Scenatet, jak i Ernsta kluczowe jest dążenie do zachowania egzystencjalnej i emocjonalnej głębi, która od zawsze stanowiła istotę takiej formy sztuki jak opera, przy jednoczesnej gotowości podważania jej głęboko zakorzenionych konwencji stylistycznych. Cantusjest kolejnym przykładem tego artystycznego przedsięwzięcia.