Lost Style Ge Gan-ru jest powszechnie uznawany za pierwszą chińską kompozycję awangardową. Jego premiera w 1983 wywołała w Szanghaju skandal i zmusiła autora do trwającej wciąż emigracji. W przeciwieństwie na przykład do Four Studies of Peking Opera, opartych na czytelnych imitacjach brzmień klasycznej kultury Kraju Środka, wiolonczelowa etiuda gra z tradycją w sposób bardzo wieloznaczny. Tym lepiej ilustruje ciekawy paradoks: świadomość korzeni bywa warunkiem koniecznym dla odnalezienia własnego głosu. Ge Gan-ru odzyskiwał to, co utracone w mrocznej epoce rewolucji kulturalnej, posiłkując się patentami zachodniej awangardy oraz europejskiej notacji muzycznej. Raven Chacon z ludu Navaho sięga po te same narzędzia, ale redukuje je do minimum, deformuje, nasyca wieloznacznymi pradawnymi symbolami wizualnymi. Czy partytura może być koniem trojańskim?