(Fikcyjna literatura faktu II)

Utwór jest badaniem zatartych granic między życiem scenicznym a codziennością poprzez kolaż fragmentarycznych narracji, fikcyjnych postaci i przeżyć z życia. 

Kompozytorka przeprowadziła wywiady z dwojgiem przyjaciół wykonawców, prosząc ich o refleksje dotyczące ostatnich 60 lat życia i pytając, w jaki sposób ich tożsamości na scenie odnoszą się do tych, które przyjmują w życiu codziennym. Czy są one ze sobą powiązane, identyczne czy też całkowicie odrębne? Odpowiedź wykrystalizowała się z hybrydowych osobowości, sytuujących się gdzieś pomiędzy autoprezentacją a występem scenicznym. 

Fragmenty nagranych wywiadów zostały następnie wyjęte z ich pierwotnych kontekstów narracyjnych i wkomponowane w brzmienie zespołu. W tym nowym kontekście muzycznym przyjmują one nowe znaczenia i tworzą nowe spotkania, pozwalając na przenikanie się wspomnień wykonawców z obecnością muzyków na scenie. W ten sposób powstaje płynny krajobraz na pograniczu fikcji i literatury faktu, w którym przeżyte doświadczenia i rzeczywistość sceniczna nieustannie się przekształcają. 

Yiran Zhao