W zamierzeniu był to utwór dla niewielkiej improwizującej orkiestry i dwojga improwizujących solistów (na skrzypcach i na instrumentach elektronicznych). W trakcie pracy nad nim pojawił się trzeci głos solowy – partia perkusji – teraz jest to więc utwór dla trojga solistów. 

Od początku było też wiadomo, że improwizacja orkiestry będzie dyrygowana w oparciu o metodę Conduction, wymyśloną przed laty przez wybitnego muzyka jazzowego Lawrence’a „Butcha” Morrisa. Za jego zgodą od prawie dwudziestu lat korzystam z tej metody, stopniowo i po swojemu ją rozwijając. W stosunku do pierwotnego zamierzenia i tu nastąpiły pewne zmiany, bo w partyturze pojawiły się fragmenty napisane w taktach, wymagające tradycyjnego dyrygowania. Dzieje się to w trakcie improwizacji skrzypiec i elektroniki, ale tak się złożyło, że w tych właśnie miejscach zapis partytury pozwala perkusiście na równoległe działanie, więc to on poprowadzi te odcinki partytury. Pojawią się też i takie, w których będziemy dyrygować jednocześnie – dźwięki instrumentów smyczkowych tradycyjnie zapisane zaistnieją w dialogu z improwizującą grupą instrumentów dętych i z dźwiękowymi komentarzami solistki. 

I wreszcie na estradzie umieszczone będą monitory z zegarami podającymi czas przebiegu, ale nie będzie to czas trwania całego utworu, lecz partii elektronicznej, która towarzyszy solistom i orkiestrze – ułatwia im synchronizację, a w niektórych częściach utworu wyznacza wspólne początki odcinków czy miejsca pauz orkiestry. 

Utwór forMIA jest dedykowany wspaniałej skrzypaczce, wybitnej improwizatorce i kompozytorce Mii Zabelce. A naszymi partnerami w improwizacji będą znakomity perkusista Hubert Zemler i niezrównani katowiccy muzycy z NOSPR. 

Krzysztof Knittel