To utwór o wrażliwości wirtualnej – szczególnym rodzaju percepcji i poznania, który wykształcamy, by poruszać się w przestrzeni wirtualnej tworzonej przez technologie. To, co wirtualne, rządzi się własnymi prawami, odmiennymi od praw świata naturalnego: porządkiem widzenia opartym na ekranach i kamerach; porządkiem dźwięku opartym na selekcji i kompresji; porządkiem dotyku opartym na interfejsach i urządzeniach śledzących ruch; zawieszonymi porządkami smaku i węchu, podporządkowanymi percepcji koloru i kształtu; wreszcie – fizycznym porządkiem izolacji. Wirtualność narzuca zatem własne sposoby interakcji – takie, do których coraz bardziej się przyzwyczajamy. Jaką wizję człowieczeństwa kształtuje ta wrażliwość? Jak – za jej pośrednictwem – dzielimy się naszymi zbiorowymi pragnieniami dotyczącymi człowieczeństwa? Jak – za jej pośrednictwem – rozumiemy te pragnienia? W Onlineczworo wykonawców dołącza do gry wideo – przestrzeni zaprogramowanej „na sztywno”. Przykuci do gamingowych foteli i swoich urządzeń, wcielają się w awatary o z góry zdefiniowanych rolach. Gra narzuca im swoją nienaganną logikę i marszrutę, zaś wykonawcy próbują podążać wyznaczonym torem. W trakcie tej podróży oni ulegają przemianie, lecz gra pozostaje ta sama. 

Agustín Issidoro