Jeśli istnieje muzyka postchrześcijańska, to Sonaty misteryjne Davida Langa (autora także szeregu wokalnych adaptacji tekstów starotestamentowych) stanowią jej doskonały przykład. Amerykański kompozytor sięgnął do popularnej analogii między instrumentalną muzyką barokową a anglosaskim minimalizmem i stworzył nie mniej wirtuozowską współczesną odpowiedź na słynny cykl Heinricha Ignaza Bibera pod tym samym tytułem. „Te sonaty nie opowiadają o Jezusie, lecz o moich najintymniejszych duchowych refleksjach” – wyjaśnia autor prostolinijnie. Z narracyjnych ram Sonat różańcowych nie pozostało prawie nic – a może właśnie to, co najważniejsze: tajemnice radości, boleści oraz chwały.