skrzypaczka, kompozytorka i artystka dźwiękowa. W swoich utworach elektroakustycznych łączy improwizowaną fizyczność z komponowanymi architekturami dźwiękowymi. Dźwięki generowane komputerowo tworzą pola strukturalne, w których osadzone jest „granie automatyczne”. Proces i forma, spontaniczność i świadome kształtowanie nakładają się i oddziałują wzajemnie. Opracowana przez nią koncepcja „grania automatycznego” opisuje fizycznie napędzaną formę improwizacji, w której dźwięk wyłania się bezpośrednio z gestu i performatywnej obecności. Muzyka nie jest kształtowana przez reguły stylistyczne ani z góry ustalone struktury, lecz wyrasta z ruchu, energii i wewnętrznych impulsów. Skrzypce funkcjonują jako rozszerzony interfejs dźwiękowy; poprzez interakcję przestrzenną i elektronikę na żywo ich brzmienie jest przekształcane i modulowane w czasie rzeczywistym. Elektronika nie jest jedynie dodatkiem, ale przestrzenią rezonansową i przedłużeniem gestu. 

Koncepcja Zabelki „muzyki multiwersalnej” rozszerza to podejście w kierunku posthumanistycznym: muzyka wyłania się jako połączona w sieć konstelacja fizyczności, technologii, przestrzeni i środowiska. Człowiek nie znajduje się już w centrum, ale jest częścią dynamicznego systemu podmiotów akustycznych, elektronicznych i materialnych. Dźwięk staje się wielowymiarowym wydarzeniem, które rozpuszcza tożsamości, gatunki i hierarchie – jest wyrazem radykalnej obecności oraz otwartej, transhumanistycznej egzystencji dźwiękowej.

Zabelka współpracowała z szerokim gronem artystów o międzynarodowej renomie, reprezentujących różnorodne dyscypliny muzyczne, w tym z: zespołem Zeitkratzer, Johnem Zornem, Pauline Oliveros, Alvinem Curranem, Zahrą Mani i Wolfgangiem Mittererem. Występuje intensywnie w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji, brała także udział w prestiżowych festiwalach, takich jak: Wien Modern, Ars Electronica Linz, Steirischer Herbst Graz, Wiener Festwochen, Salzburger Festspiele, Elevate Festival w Grazu, Donaufestival w Krems, Incubate Festival w Tilburgu, FLUSSI Festival w Rzymie, CTM Festival Berlin, Blow Out Festival w Oslo, Copenhagen Jazz Festival, Rewire Festival w Hadze, New Music America Festival, FIMAV Victoriaville oraz Meakusma Festival w Eupen. 

Jej bogata dyskografia spotkała się z szerokim uznaniem międzynarodowej prasy. Jest trzykrotną laureatką Prix Ars Electronica, a także nagrody kompozytorskiej WDR, Nagrody im. L. Russola i innych wyróżnień, była również stypendystką DAAD w Berlinie oraz Komisji Fulbrighta w Nowym Jorku. Jej kompozycja For Pauline Oliveros, zamówiona przez musikprotokoll / Steirischer Herbst oraz Austriackie Forum Kultury w Nowym Jorku w ramach projektu Homages, została uhonorowana Akademia Music Award w 2018. W 2021 otrzymała Austriacką Nagrodę Artystyczną w dziedzinie muzyki przyznaną przez Federalne Ministerstwo Sztuki, Kultury, Służby Cywilnej i Sportu. W tym samym roku  została mianowana honorowym członkiem stowarzyszenia absolwentów Musik und Kunst Privatuniversität der Stadt Wien (MUK). 

Oprócz działalności wykonawczej i kompozytorskiej jest aktywną kuratorką i działaczką kulturalną. W 2009 założyła Klanghaus Untergreith, centrum sztuki dźwiękowej i kreatywności interdyscyplinarnej w południowej Styrii w Austrii. Centrum organizuje trzy razy w roku festiwal Klangzeit. W tym samym roku została dyrektorką artystyczną PhonoFemme, międzynarodowego festiwalu w Wiedniu, poświęconego muzyce eksperymentalnej i sztuce dźwiękowej tworzonej przez kobiety.