69. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawa Jesień” Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień

przejdź do treści

69. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawa Jesień”

ZNAKI

W tej edycji Jesieni proponujemy przekierowanie naszej wspólnej uwagi ze słyszalnej i widomej powierzchni wydarzeń na ich znaczenie i strukturę głęboką.

Ma to za cel wybicie nas z nawyków i zwrócenie uwagi na okoliczność, że jako odbiorcy sztuki jesteśmy zatopieni w morzu znaków. Część z nich istnieje niczym kulturowa kotwica, bo wykształciły się w otchłani historii kultury, inne tworzymy dzisiaj. Nie pozostaje nic innego, jak starać się te znaki rozpoznawać i czytać. Odświeżać ich sens i określać istotność, tym bardziej, że dotyka nas przeładowanie i hałas informacyjny. Jesteśmy bombardowani przez fake newsy, dotyczą nas wojny toczone w mediach tradycyjnych i internecie. 

Obok dzieł reagujących na rzeczywistość mamy na Festiwalu dużo wypowiedzi zdystansowanych wobec publicystyki. Także takich, które cechuje humor i obśmiewanie stereotypów. Jest też na Jesieni muzyka struktur – absolutna i abstrakcyjna. Oczyszczająca od natręctwa wszechobecnych nowych dawek informacji. Stanowiąca znak osobności i skupienia na samym tworzywie sztuki. 

SZEŚĆ NURTÓW FESTIWALU

Nurt główny // Warszawska Jesień Klubowo / Dagna Sadkowska – kuratorka // Mała Warszawska Jesień / Anna Kierkosz – kuratorka // Warszawska Jesień – Konteksty // pasmo międzyfestiwalowe // wydarzenia towarzyszące //

ORAZ

spotkania z artystami warsztaty dla młodych kompozytorów / Aleksandra Bilińska – koordynacja // audycje Festiwalowego Radio Internetowego / Monika Pasiecznik, Tomasz Biernacki – prowadzenie //

ZAGADNIENIA I PROBLEMATYKA: muzyka a znaki: motywy dźwiękowe, słowa, fonemy, grafiki, gesty, taniec, choreografia, film, światła i aranżacja przestrzeni; jednostka wobec świata, aktualność pamięci, wspólnota, polityka, kulturowa perspektywa międzynarodowa, muzyka krajów bliskiego sąsiedztwa; estetyki muzyczne i dźwiękowe, technologie, intermedia, idee i konteksty; artystyczna groteska i pure nonsense, struktury i abstrakcje, prawykonania i premiery, zamówienia i współzamówienia Warszawskiej Jesieni, zamówienia innych podmiotów, kompozytorki i kompozytorzy, artystki i artyści dźwiękowi, artyści mediów pozamuzycznych, kolektywność i współorganizacja, sieciowanie inicjatyw i współpraca [festiwal gościnny: SPOR (Aarhus), stulecie Polskiego Radia – prawykonania utworów zamówionych przez tę instytucję, powrót do SEPR i twórczości Bogusława Schaeffera]; koncerty zespołów – laureatów Nagrody Fundacji im. Ernsta von Siemensa za 2025, wydarzenie wspólne Warszawskiej Jesieni i Instytutu Ukraińskiego, współpraca z festiwalami sieci Ulisses, nurt międzyfestiwalowy w Hashtag Lab [przy udziale Polskiego Wydawnictwa Muzycznego i Instytutu Koreańskiego] i wydarzenia towarzyszące [m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej], wydarzenia kuratorskie, nowa opera, koncerty orkiestrowe, zespołowe i recitale; performanse, improwizacje, spektakle, maraton, teatr muzyczny, słuchowisko, soundart, soundscape’y, instalacje, artystyczne interwencje w przebieg wydarzeń, muzyka jako gra komputerowa, formy partycypacyjne, prywatność – Dom Muzyki, spacery muzyczne, spotkania, rozmowy, warsztaty, audycje radia internetowego, interaktywna instalacja na stronie internetowej Festiwalu, postaci fokusowane [Trond Reinholdtsen, Annesley Black, Niels Rønsholdt, Kelley Sheehan i François Sarhan]; odmienne w charakterze miejsca wydarzeń, adresowanie wydarzeń do różnych publiczności i kilku generacji odbiorców. 

W NURCIE GŁÓWNYM

inauguracyjny koncert intermedialny: Krzysztof Knittel, Mateusz Śmigasiewicz, Adam Porębski, Annesley Black / Mia Zabelka – skrzypce, elektronika, Hubert Zemler – perkusja, Krzysztof Knittel – improwizacja dyrygowana, elektronika, Adam Porębski – elektronika / NARODOWA ORKIESTRA SYMFONICZNA POLSKIEGO RADIA W KATOWICACH / Marzena Diakun – dyrygentka // 

U Krzysztofa Knittla studium znaków – gestów dyrygenckich wyzwalających improwizację. Mateusza Śmigasiewicza odwołania do pamięci. Oba utwory to zamówienia Festiwalu – prawykonania. Rzeczywista i nieobecna orkiestra w splotach światła i dźwięku Adama Porębskiego. Zanurzenie w gestach i znakach dobywanych przez otaczającą publiczność orkiestrę w utworze Annesley Black.

Domy MuzykiJohn Luther Adams, Leilehua Lanzilotti, John Cage, Jaouen Rudolf, David Lang, Tom Johnson, Stefano Scodanibbio, Salvatore Sciarrino, Georg Philipp Telemann, muzyka tradycyjna mikroregionu Kajoków,Joshua Uzoigwe, Ali Osman, John Luther Adams, Michelle Agnes Magalhães, Alexandre Lunsqui, Sergio Krakowski, Zygmunt Krauze, Alvin Lucier, Raven Chacon, Ge Gan-ru, Hubert Zemler, Bogusław Schaeffer, Shirish Korde, Witold Szalonek, Saad Haddad, Garth Knox, Chinary Ung, Wajdi Abou Diab, Nabil Benabdeljalil, Egidija Medekšaitė / Mikołaj Pałosz – wiolonczela, Miłosz Pękala – rekwizyty, taśma, instrumenty perkusyjne, Anna Kwiatkowska – skrzypce, Łukasz Owczynnikow – kontrabas, Aisha Orazbayeva – skrzypce, Mateusz Kowalski – skrzypce, Adam Kośmieja – pianino, Anna Pašić – harfa, Kuba Sokołowski – pianino, Giacomo Piermatti – wiolonczela, Marta Piórkowska – skrzypce, Aleksandra Demowska-Madejska – altówka, Paweł Janas – harmonia, Magdalena Kordylasińska-Pękala – instrumenty perkusyjne //  

Powrót z muzyką do domu. Otwartego na znaki różnych kultur, na odmienne muzyczności i swobodne przemieszczanie się utworów po osi czasu względem momentu ich powstania.      

Koncert w Nowym Teatrze: Oskar Tomala, Stefan Prins, Aleksandra Słyż, Sara Glojnarić, Andrew Evdokimov, Cezary Duchnowski / HASHTAG ENSEMBLE, KOMPOPOLEX / Lilianna Krych – dyrygentka // 

Płaszczyzny dźwiękowe – faktury linearne podane przez Hashtag Ensemble versus powikłana tkanina muzyki Cezarego Duchnowskiego prezentowana przez Kompopolex. Prawykonania utworów zamówionych przez Hashtag Ensemble – u Oskara Tomali, Polskie Radio – u Aleksandry Słyż i Cezarego Duchowskiego, Warszawską Jesień – u Andrew Evdokimova.    

Maraton w Instytucie: Kelley Sheehan, Luxa M. Schüttler, Agata Zemla, François Sarhan, Annesley Black, LoïcDestremau, Alex Paxton, Agustín Issidoro / Małgorzata Walentynowicz – keytar, fortepian, keyboard, syntezator, klawiatura komputerowa, multimedia, elektronika, Miłosz Pękala – obiektofony, Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna, Agata Zemla i Katarzyna Sikora – performerki, François Sarhan – narrator, wideo, Loïc Destremau – klawiatura komputerowa i multimedia / ZAFRAAN ENSEMBLE, PROMODERN // 

Pięć rozdziałów. Dwa z nich to części klawiaturowego metarecitalu Małgorzaty Walentynowicz, kolejne dwa to annały ilustrowanych pamiętników François Sarhana, ostatni – na zespół wokalny z IRCAM-owską elektroniką – to utwór Agustína Issidoro. Zamówienia Warszawskiej Jesieni złożone u Agaty Zemli i Kelly Sheehan, oraz – wspólne z IRCAM, festiwalami deciBels i Gaudeamus – u Agustína Issidoro.

Koncert – ceremoniał: Liisa Hirsch, Jan Martin Smørdal, Klaus Lang, Wojciech Błażejczyk, Arash Yazdani Katariin Raska – dudy estońskie, Talvi Nurgamaa – viola d’amore, altówka / ENSEMBLE FOR NEW MUSIC TALLINN / Arash Yazdani – dyrygent //

Po czterech latach powrót na Festiwal idiomatycznego zespołu Ensemble for New Music Tallinn – już jako laureata Nagrody Fundacji Muzycznej im. Ernsta von Siemensa za rok 2025. Z brzmieniem wzbogaconym o dudy i violę d’amore. Premiera utworu Wojciecha Błażejczyka zamówionego przez Warszawską Jesień.     

teatr dźwiękuPiotr Peszat, Sam Salem / NO HAY BANDA // 

Paradoksy i gra znakami kulturowymi w wykonaniu kanadyjskiego zespołu No Hay Banda – drugiego prezentowanego na tej edycji Jesieni laureata Nagrody Fundacji Muzycznej im. Ernsta von Siemensa za rok 2025. Konceptualny spektakl muzyczny Sama Salema. Prawykonanie utworu Piotra Peszata zamówionego przez Festiwal.      

Koncert w kilku przestrzeniachElena Rykova, Barbara Zach, Georges Aperghis, Yana Shliabanska, Jessie Marino, Peter Ablinger / SPÓŁDZIELNIA MUZYCZNA CONTEMPORARY ENSEMBLE // 

Różnorodność i obfitość dźwięków, słów, gestów i symboli. Formy o coraz to innej rozgrywce z czasem, także innej relacji do przestrzeni Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego. Prawykonanie utworu Yany Shliabanskiej zamówionego przez Festiwal.        

Notacje / improwizacjeNazarii Stets, Anna Zaradny, Mykhailo Chedryk, Kuba Krzewiński, Polina Pohozha, Dominik Strycharski / NEOQUARTET I SOLIŚCI NOSTRI TEMPORIS // 

Mozaika języków muzycznych czerpiących z sound artu i improwizacji (Anna Zaradny, Dominik Strycharski i Nazarii Stets), teatru i konceptualizmu (Kuba Krzewiński) oraz nowego strukturalizmu (Mykhailo Chedryk i Polina Pohozna). Muzycy NeoQuartetu i soliści z Nostri Temporis w różnych wzajemnych konfiguracjach. Bezprecedensowa współpraca Warszawskiej Jesieni i Instytutu Ukraińskiego. Sześć prawykonań – zamówień obojga partnerów.

Opra – postopera: Trond Reinholdtsen / Trond Reinholdtsen, Qystein Hvamen Rasmussen, Tobias Schülke – performerzy; Niklas Adam – wideo //

Kompozytor – Trond Reinholdtsen szczególna postać tegorocznego Festiwalu. Enfant terrible nowej muzyki z wielką sprawnością wysadzający w powietrze kolejne gatunki – symbole historii muzyki – jednocześnie proponujący w ich miejsce inne formuły, pozbawione sztafażu i celebry. Opra The chosen ones to wywrócona na nice opera będąca frenetyczną opowieścią o Europie, jej imperializacji i rozpadzie. Będzie okazja do śmiechu, czasami gorzkiego. Rzecz prawdziwie dla „wybranych” do jednej z dwóch pięciogodzinnych prezentacji „opry”. Liczebność publiczności będzie bardzo ograniczona.

Teatr muzyczny: Jeppe Ernst, Niels Rønsholdt / SCENATET // 

Wydarzenie spowite w ciszę. Wymaga słuchania głębokiego, zanurzenia w niespiesznie płynącym czasie. Tym bardziej, że utwór Jeppe Ernsta jest pobawiony brzmienia (sic!). Za to jest pełen znaków. Współpraca Jesieni z festiwalem SPOR z Aarhus, tegorocznym gościem specjalnym Festiwalu.  

Koncert intermedialny: Alexander Schubert / KOMPOPOLEX //

Prawykonanie utworu jednej z najbardziej widocznych postaci kompozytorskich młodszego pokolenia. Współzamówienie Warszawskiej Jesieni, Fundacji Kompopolex, Instytutu Adama Mickiewicza, Internationales Musikinstitut Darmstadt, Huddersfield Contemporary Music Festival oraz Le Vivier. 

Słuchowisko performatywne: Tadeusz Wielecki / Agata Zubel – sopran, Matylda Damięcka i Tomasz Nosiński – aktorzy, Pia Partum – reżyserka / ORKIESTRA MUZYKI NOWEJ / Szymon Bywalec – dyrygent // 

Kunsztowna przypowieść filozoficzna do fragmentów Rękopisu znalezionego w Saragossie Jana Potockiego, wierszy Williama B. Yeatsa, Fernanda Pessoi, Mirona Białoszewskiego i Jarosława Klejnockiego, a także teksów samego kompozytora.  

Wydarzenie performatywneKatarzyna Krakowiak – koncepcja, scenariusz i realizacja wydarzenia / Rafał Zalech – altówka, realizacja narracji muzycznej, Asthma – raper, narracja muzyczna; Michał Sławecki – kontratenor, narracja muzyczna; Anna Zeman – kostiumy / PROMODERN – głosy i narracja muzyczna // 

Rozgrywająca się w pałacu Na Wodzie w Łazienkach Królewskich „parada / paradiso roślin”. Forma, która łączy dwa porządki: paradę – jako ruch świecki, oparty na rytmie i powtarzalności – oraz procesję – jako ruch sakralny, rytualny, oparty na spowolnieniu, skupieniu i relacji. Kluczowy jest moment przejścia między tymi porządkami. Premiera utworu powstałego na zamówienie Festiwalu. 

Koncert intermedialnyPrzemysław Pacek, Adrianna Kubica-Cypek, Eloain Lovis Hübner, Yiran Zhao, Farzia Fallah / Marta Dawidiuk – wizualizacja, Przemysław Pacek – elektronika / EUROPEAN WORKSHOP FOR CONTEMPORARY MUSIC / Rüdiger Bohn – dyrygent // 

Spotkanie młodych instrumentalistów związanych z uczelniami niemieckimi, Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina i Akademią Muzyczną w Bydgoszczy. Różnorodność i kontrasty, audiowizualność zaskakująca sposobami użycia nowych mediów.   

Koncert – performans: Krzysztof Wołek / Krzysztof Wołek – komputer, elektronika, Artur Lis – wizualizacje // 

Kameralistyka po nowemu. Duet artystów dźwięku i obrazu. Gęstość i energia. Stany najwyższej intensywności.  

Koncert – performans intermedialny: Sławomir Wojciechowski Bogusław SchaefferTrond Reinholdtsen / Ellen Ugelvik – fortepian / ORKIESTRA FILHARMONII NARODOWEJ / Julien Masmondet – dyrygent // 

Znaki graficzne z partytury Symfonii: Muzyki elektronicznej Bogusława Schaeffera jako inspiracja dla Sławomira Wojciechowskiego w tworzeniu jego instrumentalnej reinterpretacji legendarnego dzieła powstałego w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia. Tronda Reinholdtsena prześmiewczy koncert fortepianowy, który daleko przekracza właściwości tej formy o działania aktorskie, film, akcję wideo, użycie rzadkich instrumentów. Sto minut w stanie turbulencji.  

Interwencje: Lidia Zielińska 

Utwory te pojawiają się bez zapowiedzi w różnych momentach całego programu Festiwalu. Są zarówno komentarzem chwili, ale też tworzą samodzielny wątek prowadzony od pierwszego do ostatniego ogniwa.

Interaktywna instalacja na stronie Warszawskiej Jesieni autorstwa Rytm.Digital z dźwiękami Jarosława Siwińskiego.         

Jerzy Kornowicz
Dyrektor Festiwalu


Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość zmian w programie.

18-26
września 2026
69. edycja

Strona 69. edycji festiwalu jest przygotowywana.

Zobacz archiwum