ur. w 1991 kompozytorka chorwacka. Studiowała kompozycję w Akademii Muzycznej przy Uniwersytecie w Zagrzebiu w klasie Davorina Kempfa, następnie na Uniwersytecie Muzyki i Sztuk Performatywnych w Stuttgarcie u Martina Schüttlera. Jest laureatką licznych nagród, m.in. Kranichsteiner Musikpreis na Międzynarodowych Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie (2018), Nagrody im. I. Vuljevicia, nagrody konkursu operowego Neue Szenen V organizowanego przez Deutsche Oper Berlin, Nagrody Kompozytorskiej Erste Bank w Wiedniu (2022), Förderpreis Fundacji Ernsta von Siemensa (2023), Nagrody Kompozytorskiej Miasta Stuttgart (2024), SWR Orchesterpreis za utwór DING, DONG, DARLING! (podczas Festiwalu w Donaueschingen, 2024) oraz Niemieckiej Nagrody Autorów Muzyki GEMA w kategorii wschodzących talentów (2025). W 2019 była stypendystką Fundacji Sztuki Landu Badenii-Wirtembergii. Jej wydawcą jest berlińska Edition Juliane Klein. 

W swojej praktyce artystycznej konfrontuje się z popkulturą, jej estetyką i implikacjami społeczno-politycznymi, pamięcią zbiorową, nostalgią, rozległą siatką danych popkultury i produktów ubocznych, jakie powstają w wyniku ich zestawienia. Jej kompozycje orkiestrowe i kameralne, a także twórczość wideo, multimedia i instalacje polisensoryczne były prezentowane na całym świecie przez takich muzyków jak Sarah Maria Sun czy Dirk Rothbrust, a także renomowane zespoły, m.in.: Musikfabrik, Neue Vocalsolisten Stuttgart, Trio Catch, Ensemble Mimitabu, The Black Page Orchestra, Orkiestra Symfoniczna Radia Chorwackiego, a także podczas renomowanych festiwali, takich jak: ECLAT, Huddersfield Contemporary Music Festival, Ultraschall, Wittener Tage für neue Kammermusik, Showroom of Contemporary Sound oraz Music Biennale w Zagrzebiu. W 2026 w Staats oper Stuttgart odbyło się premierowe wykonanie jej opery Station Paradiso. 

Glojnarić jest także wykładowczynią kompozycji. W praktyce pedagogicznej przedstawia muzykę w szerszym kontekście kulturowym, odnosząc się do takich tematów jak teoria kultury, translatoryka, lingwistyka, a także perspektywy queerowe  i feministyczne uwzględniające krzyżowanie się różnych form wykluczenia. 

Wybrane utwory: #popfem, wideo (2016), Indispensable Ms. Jones na zespół i elektronikę (2016), Confession Box, instalacja zapachowa (2016), sugarcoating #2 na klarnet, wiolonczelę, fortepian i taśmę (2017), Žabica kraljica, muzyka dla teatru lalek (2017), #popfem 2, wideo (2018), Artefacts na sześcioro śpiewaków, elektronikę i wideo (2019), Artefacts #2 na sopran, perkusję i taśmę (2019), sugarcoating na duży zespół (2016–20), Im Stein, opera na głosy solowe, aktorów, chór, orkiestrę i wideo, do libretta Clemensa Meyera (2020–21), Kein Mythos, opera kameralna na dwoje śpiewaków, vocoder, kwintet smyczkowy, perkusję i elektronikę, do libretta Doriana Brunza (2020–21), Latitudes na fortepian preparowany i wideo (2020–21), This Champagne is Burned na zespół i wideo (2021), Latitudes #2 na perkusję i taśmę (2022), EVERYTHING, ALWAYS na orkiestrę smyczkową i taśmę (2022), sugarcoating #4 na orkiestrę (2022), Pure Bliss na zespół, taśmę i gościnnego dyrygenta (2022), we are too weird for TV na kwartet smyczkowy i taśmę (2022), Neuro Moon – Manage Your Memories, opera kameralna (2022–23), Ding, Dong, Darling! na wielką orkiestrę i live electronics (2024), Songs for the end of the world na kwartet smyczkowy, głos, czujniki Digitaize i słuchawki bezprzewodowe (2025), Station Paradiso, opera składanka (2025/26).