kompozytorx mieszkający w Berlinie, zainteresowani w szczególności eksperymentalnymi badaniami nad dźwiękiem w świecie analogowym, formami przestrzennymi i transdyscyplinarnymi, współtworzeniem oraz związkami między praktyką muzyczną a środowiskami społecznymi, przyrodniczymi, technicznymi, miejskimi, domowymi i medialnymi. Wiele z ich utworów sytuuje się w obszarze badań artystycznych dotyczących socjologii i queer studies, bądź czerpie z tych dziedzin inspirację. 

Studiowali kompozycję w Kolonii, Dreźnie i Oslo, magisterium uzyskali w Instytucie Stosowanych Nauk Teatralnych w Gießen. Ich współpraca z dramaturżką Marią Huber i scenografx Jade J. Boeckh (jako the paranormal φeer group), a także z innymi artystami z niemal wszystkich dziedzin sztuki zaowocowała licznymi produkcjami inter- i transdyscyplinarnymi w teatrach i na festiwalach w Niemczech, Szwajcarii, we Francji i Włoszech. Obejmowały one immersyjne projekty dźwiękowo-przestrzenne, instalacje online, endurance art, teatr muzyczny dla dzieci, operę teoretyczną w formie teleturnieju, formaty partycypacyjne i projekty z udziałem amatorów. 

Eloain współpracowali z renomowanymi zespołami, takimi jak: Ensemble Modern, Decoder, Lange//Berweck//Lorenz, Klangforum Wien, airborne extended, Schallfeld Ensemble, Ensemble Lemniscate, Ensemble Proton Bern, ensemble eek, Kompopolex, Spółdzielnia Muzyczna, HANATSUmiroir, Arditti Quartet i Concrète [Lab] Ensemble. Szczególnie bliską więź utrzymują z grupą AuditivVokal Dresden, której w 2023 byli osobą rezydującą. Album solowy n.o.t.i.o.n.s (2023) i takiż program Back on Stage (2024) dały początek unikalnej kompozytorsko-wykonawczej praktyce z wykorzystaniem instrumentów, na których – w klasycznym sensie – nie potrafią grać. 

Eloain realizowali się dydaktycznie, między innymi w uczelniach muzycznych i akademiach teatralnych. Angażowali się w działania z zakresu polityki kulturalnej – w latach 2021–24 kuratorowali festiwal Musik 21 w Hamburgu. W 2026 w serii Edition Zeitgenössische Musik wydawanej przez Niemiecką Radę Muzyczną ukazał się ich album monograficzny crunch (Wergo), a Wolke Verlag opublikowało książkę Structuring Queering [?] the World: On Compositional Thinking in More-Than-Musical Contexts. Wśród nagród Eloain można wyróżnić Kompositionspreis der Landeshauptstadt Stuttgart, Bremer Komponistenpreis, Deutsche Musikautor*innenpreis, a także rezydencje twórcze w Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i we Francji. Wyłącznym wydawcą utworów Eloain jest Topus Musikverlag w Berlinie. 

Wybrane utwory: Trauma und Zwischenraum 1–3, cykl utworów na trio i kwartet (2020–21), [untitled] na sześć głosów i elektronikę (2021), Cztery krótkie utwory na puzon rozszerzony (2022), Die Fernsehshow, opera teoretyczna do tekstu Ferdinanda Vicončaija (2022/23), selbstorganisationen na osiem głosów (2023), crunch modes 1.0-4.0, cykl utworów na zespoły i elektronikę (2023–), Masse und Bewegung 0–7, cykl utworów na duże zespoły/orkiestrę (2018–24), MASSEN, akcja sceniczno-muzyczna na zespół i media (z Jade J. Boeckh; 2023/24), E 56.9 na wiolonczelę (2025), T 5.48 na saksofon tenorowy (2025), bird in the twilight lamb in the meadow water in the spring lone soul in the crowd we are all connected and we love you na trio syntezatorowe (2025).