kompozytorka, pianistka, artystka interdyscyplinarna, improwizatorka, kuratorka i reżyserka. Tworzy immersyjne środowiska audiowizualne, w których dźwięk, obraz, ciało i przestrzeń funkcjonują jako współzależne pola doświadczenia. Jej praktyka wyrasta z improwizacji zakorzenionej w europejskiej sztuce XX w., muzyce eksperymentalnej, elektronice, performansie i formach instalacyjnych. 

W jej twórczości szczególne miejsce zajmuje relacja między dźwiękiem a obrazem (wideopartytury) oraz pytanie o to, w jaki sposób percepcja organizuje się wewnątrz złożonych układów sygnałów, zależności i przesunięć. Jędrzejewska traktuje rzeczywistość jako ekologię informacji w sensie bliskim Gregory’emu Batesonowi: znaczenie nie powstaje tu z izolowanych elementów, lecz z relacji, wzorców i sprzężeń między nimi. Improwizacja nie jest dla niej wyłącznie formą ekspresji, ale metodą uruchamiania i testowania takich systemów w czasie rzeczywistym. 

W latach 1992–97 studiowała kompozycję w klasie Bogusława Schaeffera w Akademii Muzycznej w Krakowie. Swoje umiejętności rozwijała na Międzynarodowych Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie, Stuttgarcie i Krakowie oraz u Adama Kaczyńskiego, Krystyny Moszumańskiej-Nazar, Marka Chołoniewskiego, Lidii Zielińskiej, Elżbiety Sikory, Matthiasa Hermana, Krzysztofa Knittla i Włodzimierza Kiniorskiego. Studiowała także rzeźbę multimedialną w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Antoniego Porczaka, a w 2009 ukończyła reżyserię i montaż w Akademii Filmu i Telewizji w Warszawie, realizując film dokumentalny Mój tato jest rzeźbą. 

Jest laureatką III nagrody w Konkursie Muzyki Sakralnej „Gaude Mater” w Częstochowie za Pater Noster oraz dwukrotnego wyróżnienia w Konkursie Młodych Kompozytorów im. T. Bairda: za emotion-s oraz Rhizm. W 2023 dzięki stypendium Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy zrealizowała cykl wideopartytur dla dzieci. W 2025 otrzymała Nagrodę Sztuki im. M. Anto i E. von Freytag-Loringhoven dla artystek wizualnych. 

Jako kuratorka i organizatorka współtworzyła festiwale i projekty interdyscyplinarne, m.in. Fortalicje, Intuitiva, Konferencję Nowej Sztuki, Supersam Plus 1, Mózg Festival, Warszawskie Studio Eksperymentu oraz Wizjonerki. Prowadzi również przestrzeń artystyczną PanDymińska w Warszawie.

Jej najnowsze projekty – Hybrid, Umbra, Somatic recycling i Gadatliwość drzew – rozwijają formy przestrzennej kompozycji elektro akustycznej, performansu i instalacji audiowizualnej, badając rezonans, transformację i współzależność elementów w polu percepcji. 

Wybrane utwory i projekty: Elementaries, wersja I na klawesyn i taśmę (2000), emotion-s na zespół instrumentalny i taśmę (2002), Rhizm na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2003), Elementaries, wersja II na klawesyn, violę da gamba i taśmę (2003), Rezonans Energetyczny, improwizowany spektakl multimedialny na różne składy (z Robertem Jędrzejewskim; 2013–14), Korposzamanizm, performans na tancerkę, elektronikę i przetworzenia (2020), Umbra, mikroopera na sopran z przetworzeniami, elektronikę i wideo (2021), Somatic recycling, performans solo w instalacji wideo (2022), Hybrid, rap opera na rapera, cztery performerki i wideo (2022), cykl miniatur w formie wideopartytur dla dzieci (2023), Video Score 04 na wykonawcę z elektroniką i wideo (2023), Gadatliwość drzew, przestrzenna kompozycja elektroakustyczna na ośmiokanałową instalację dźwiękowo-wizualną (2025).