Lanzilotti, Leilehua Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień

przejdź do treści

ur. w 1983 w Filadelfii, kompozytorka i artystka multimedialna pochodzenia Kānaka Maoli (rdzenna Hawajka). Jej twórczość często eksploruje rozległe przestrzenie barwy i brzmienia, podejmując tematykę miejsca, wykorzenienia oraz wielowarstwowości czasu. 

Ukończyła Oberlin Conservatory of Music, Yale School of Music oraz Manhattan School of Music, gdzie uzyskała stopień doktora. Była stypendystką orkiestrową Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin i New World Symphony, uczestniczyła w Lucerne Festival Academy pod kierunkiem Pierre’a Bouleza, była też pierwszą altowiolistką Lucerne Festival Alumni Ensemble. 

Jej utwory były wykonywane podczas międzynarodowych festiwali, takich jak: Ars Electronica, Sonic Arts Biennial w Holandii, Un-Earthed: a Festival of Listening and Environment w Wielkiej Brytanii, Ojai Music Festival w Stanach Zjednoczonych oraz Thai land International Composition Festival. Prezentowano je również w salach koncertowych, między innymi w Philharmonie de Paris i Tokyo Metropolitan Theatre. Jesienią 2025 jej utwór Of Light and Stone zainaugurował sezon New York Philharmonic oraz pierwszy koncert Gustavo Dudamela w roli przyszłego dyrektora muzycznego i artystycznego orkiestry. 

Nagrała partie altówki na albumach m.in. Björk Vulnicura Live, Joan Osborne Love and Hate czy anatomy theater Davida Langa. 

Jako solistka dała prawykonanie i nagrała Wayfinder, koncert altówkowy Dai Fujikury z Nagoya Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Keity Matsui. Jej debiutancki album solowy na altówkę in manus tuas znalazł się w zestawieniu dziesięciu najlepszych albumów muzyki klasycznej 2019 według „The Boston Globe” oraz w rankingu najlepszych albumów współczesnej muzyki klasycznej serwisu Bandcamp. 

Jako eksperymentalna artystka dźwiękowa realizuje projekty wykorzystujące instrumenty-obiekty stworzone przez Isamu Noguchiego, Toshiko Takaezu, Harry’ego Bertoia, Adama Morforda i Maikę Garnikę, współtworzy również z Gahlordem Dewaldem projekt The Yes &. Była uczestniczką pierwszej edycji Wehiwehi – programu rezydencyjnego skupiającego rdzennych artystów hawajskich działających na styku tożsamości rdzennej i współczesnych sztuk performatywnych, wspieranego przez Doris Duke Foundation i realizowanego w Shangri La Museum w Honolulu na Hawajach. Należy również do międzynarodowej sieci muzyków i artystów związanych z kolektywem Wandelweiser. 

Jej instalacje wideo były prezentowane m.in. w: The Noguchi Museum, Cranbrook Art Museum, Museum of Fine Arts w Houston, Chazen Museum of Art przy University of Wisconsin-Madison, Honolulu Museum of Art, Nicosia Municipal Arts Centre na Cyprze oraz Alison Jacques Art Gallery w Londynie. 

Publikowała liczne artykuły naukowe, a jej kompozycja beyond the accident of time została włączona do dwujęzycznej antologii tekstowych i graficznych partytur Walking From Scores (Les presses du réel). 

Jest zaangażowaną pedagożką. Wykładała m.in. w New York University Steinhardt School of Culture, Education, and Human Development oraz na University of Northern Colorado, gdzie była założycielką i dyrektorką eksperymentalnego zespołu UNCOmmon Ensemble, współdyrektorką Open Space Festival of New Music i adiunktką klasy altówki. Prowadziła także zajęcia podczas międzynarodowych kursów i festiwali, m.in. w ramach programu INTERPLAY organizowanego przez Banff Centre for Arts & Creativity. Stworzyła bezpłatny internetowy zasób edukacyjny Shaken Not Stuttered, poświęcony rozszerzonym technikom wykonawczym w grze na instrumentach smyczkowych. W 2022 była finalistką Nagrody Pulitzera w dziedzinie muzyki za utwór With Eyes the Color of Time na orkiestrę smyczkową. Wśród innych prestiżowych wyróżnień, które otrzymała, są: Creative Capital Award, SHIFT – Transformative Change and Indigenous Arts Award przyznawana przez Native Arts & Cultures Foundation oraz tytuł USA Fellow 2025. Otrzymała również liczne stypendia i rezydentury artystyczne, m.in. w The Rockefeller Foundation Bellagio Center, Casa Wabi, Merwin Conservancy, McKnight Visiting Composer Residency Program, Copland House Residency Program oraz w ramach MacGeorge Fellowship na University of Melbourne.  

Wybrane utwory: Color Etude 20:17 (For Tom) na trąbkę i fortepian (2016), Casalmaggiore na altówkę solo (lub skrzypce, wiolonczelę) i fixed media (2016), With Their I You Your Fuse na kontrabas solo (2016), Birth, Death na brzmiące kamienie obsydianowe, instrumenty smyczkowe i głos lub flet (2017), Gray na altówkę (lub wiolonczelę) i perkusję (2017), Ko‘u Inoa na altówkę solo (lub skrzypce, wiolonczelę, kontrabas, gitarę; 2017), Leap Year na altówkę i fixed media (2017), Gray na altówkę (lub wiolonczelę) i perkusję, utwór o elastycznym czasie trwania (2017), Of Moments na baryton (lub sopran) i skrzypce barokowe (2018), The Akari Sessions Featuring Romina Monsanto, stereofoniczny utwór elektroakustyczny (2018), Sound Constructions, immersyjna instalacja performatywna realizowana na żywo (we współpracy z Niną C. Young i Senem Pirlerem; 2018), Forever Forward in Search of the Beautiful na saksofon tenorowy i altówkę (we współpracy z Brianem Hortonem; 2018), Beyond the Accident of Time na perkusję i głosy (2019), The Space in Which to See na róg, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2019), Find na altówkę solo (lub wiolonczelę, kontrabas) i live electronics (2019), Kai Uli na harfę i fixed media (2018, rew. 2020), With Eyes the Color of Time na orkiestrę smyczkową (2020), One in One na skrzypce solo (2020), On Stochastic Wave Behavior na osiem głosów (2021), We Began This Quilt There na flet i kwartet smyczkowy (2021), To Be Two na skrzypce i altówkę (2021), Daphne na obój solo (2021), Hānau Ka Ua na flet, klarnet, saksofon tenorowy, perkusję, fortepian, skrzypce, wiolonczelę (lub dowolny podzbiór tej obsady) i elektronikę (2021), Hānau Ka Ua, czterokanałowa wersja elektroakustyczna/instalacyjna (2021), Ao Kuewa dla projektu Symphony of the Hawai’i Forests (z Chelsea Cannon; 2021), Meridian na flet, rożek angielski, klarnet, harfę i altówkę (2022), Ahupua’a na kwartet smyczkowy (2022), Sky Gate dla 10 muzyków z możliwością elastycznego doboru obsady (2022), Photos from Helen na orkiestrę smyczkową (2023), Sending Messages na kwartet perkusyjny (2023), The Strong Pulse Beneath the Charred Earth na trąbkę, puzon i gitarę elektryczną (2023), ‘Ālohilohi na kontrabas solo (również wersja na kwartet kontrabasowy; 2023), Say It in Your Heart, Say It in Your Sleep na fortepian solo (2023), The Embryology of the Heart na wiolonczelę solo (2023), The Sky in Our Hands, Our Hands in the Sky, wideo jednokanałowe (2023), Closed Form Etudes, wideo jednokanałowe (2023), Nicolas Kyrillou in Conversation with Leilehua Lanzilotti, wideo jednokanałowe (2023), Ahupua’a, wideo jednokanałowe (2023), Another Kind of Geometry, stereofoniczny utwór elektroakustyczny (2023), Songs for Lili’u na osiem głosów (2024), MMIP na dowolną obsadę instrumentalną (2024), Of Light and Stone na orkiestrę symfoniczną (2025), While They Are Still There na perkusję, fortepian (lub instrument wirtualny), kwartet smyczkowy i fixed media (2025), The Water in Your Body Is Just Visiting na kwartet smyczkowy (2025), Whitebark Pine na trąbkę solo i fixed media (2025), Moananuiākea na kwartet smyczkowy (2026), In the Garden na kwartet smyczkowy (2026), From Darkness, Visible Light Is the Bright Mind na harfę i elektronikę (2026).