Lang, Klaus Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień

przejdź do treści

ur. w 1971 w Grazu, mieszka w Steirisch Lassnitz (Austria). Studiował kompozycję i teorię muzyki (u Hermanna Markusa Preßla, Beata Furrera i Younghi Pagh-Paan) oraz grę na organach. Lubi herbatę, a nie znosi kosiarek do trawy i Richarda Wagnera. 

Jego muzyka nie jest środkiem przekazywania treści pozamuzycznych, takich jak emocje, idee filozoficzne czy religijne, propaganda polityczna, reklama itp. Nie stanowi języka służącego komunikowaniu treści niemuzycznych. Muzyka jest przez niego pojmowana jako autonomiczny i samodzielny obiekt akustyczny. Lang nie posługuje się dźwiękiem jako narzędziem – bada go i stwarza mu możliwość pełnego ujawnienia jego wewnętrznego bogactwa i piękna. Dopiero gdy dźwięk pozostaje po prostu dźwiękiem, może być postrzegany jako to, czym rzeczywiście jest: zjawiskiem czasowym – słyszalnym czasem. 

Wybrane utwory: melrose abbey na organy (1994/95), The Sea of Despair na kwartet smyczkowy (1995), tausend kraniche na wielką orkiestrę z obligatowym fortepianem stołowym (1995), Cartusia na skrzypce solo (1995), Der Weg des Prinzen I (Die sieben Boten) na zespół kameralny (1996), The forest of frost na flet, głos żeński, akordeon (lub pozytyw albo wiolonczelę) i perkusję (1996/97), Das Geheimnis der Unsterblichkeit liegt in den Kernen des Granatapfels na chór, głos żeński, flet prosty sopranino, klarnet i dwa kontrabasy (1996/97), Die Ewigkeit ist eine Badehütte mit moosbewachsenem Schindeldach na zespół instrumentalny (1997/98), iku/lux cucumberis na chór 16-głosowy (1998), königin ök, opera (1999/2000), the queen. the cowboy na wiolonczelę solo i orkiestrę kameralną (2001), regen. katzen. na flet piccolo i zespół (2001), die perser, opera (2002), mons floris (zwei etagen. keine treppe), opera (2002), fichten na wielką orkiestrę (2003/04), missa beati pauperes spiritu na kantora, soprany, instrumenty i smyczki (także w wersji z live electronics) (2005), der rote spiegel. na orkiestrę młodzieżową i chór (2005), sais. na flet, perkusję i fortepian (2006), architektur des regens, opera (2007), the book of serenity. na zespół kameralny (2008), zum fleisch, oratorium (2009), BUCH ASCHE, opera (2009), der einfluß des menschen auf den mond, opera (2011), fulgur harmoniae. na solistów lub chór z instrumentami historycznymi albo współczesnymi (2012), etrach. himmel na osiem orkiestr dętych i osiem chórów (2012), die fette seele na rozbudowany zespół instrumentalny (2013), schwarzes licht na cytrę solo i wielką orkiestrę (2013), the beautiful guests., opera (2013), das brot des todes und das brot des lebens na zespół wokalny (SSATB) i sześcioro perkusistów (2015).