Lunsqui, Alexandre
ur. w 1969 w São Paulo w Brazylii. Po 10 latach spędzonych w Nowym Jorku wrócił do kraju, gdzie objął stanowisko profesora kompozycji i teorii muzyki na Universidade Estadual Paulista (UNESP). Studiował na Uniwersytecie w Campinas, Uniwersytecie Iowa, Columbia University oraz w IRCAM, gdzie ukończył roczny kurs z zakresu kompozycji i muzyki komputerowej. Kształcił się pod kierunkiem Tristana Muraila, José Augusto Mannisa, Freda Lerdahla i Jeremy’ego Dale’a-Robertsa. Istotny wpływ na jego rozwój wywarli również Cyro Pereira, Rafael dos Santos, Hilton Jorge Valente, Ziara Brant de Carvalho oraz Donald Martin Jenni. Uczestniczył ponadto w kursach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez Briana Ferneyhougha, Helmuta Lachenmanna, Philippe’a Leroux, Philippe’a Manoury’ego i François Bayle’a. W latach 2023–25 był profesorem wizytującym na Nanjing University of the Arts w Nankinie w Chinach. Jego doświadczenie muzyczne obejmuje również jazz oraz współczesną improwizację.
Wśród otrzymanych przez niego wyróżnień są: stypendium Virtuose Fellowship przyznane przez brazylijskie Ministerstwo Kultury, nagroda programu Petrobrás Cultural Program, Salvatore Martirano Award, nagroda Percussion Arts Society (Brazylia), Funarte Prize for Classical Composition (2010) oraz zamówienie kompozytorskie ufundowane przez Fromm Foundation przy Uniwersytecie Harvarda.
W ostatnich latach został laureatem stypendium Fundacji Guggenheima, jednego z najbardziej prestiżowych wyróżnień w Stanach Zjednoczonych w dziedzinach sztuki i nauki. Został także uhonorowany przez American Academy of Arts and Letters. Do jego kolejnych osiągnięć należą Koussevitzky Award (Stany Zjednoczone) oraz zamówienie kompozytorskie francuskiego Ministerstwa Kultury (utwór dla Ensemble Cairn).
Wybrane utwory (od 2000 roku): Tempo Absurdo na fortepian solo (2003), Iris na berimbau solo (2001), Entresons.Recreo na sześcioro perkusistów (2002), Contours, Distances na fortepian solo (2002), Em Linhas, Reflexos na orkiestrę (2003), Tempi Intermedi na flet, klarnet, puzon, gitarę, skrzypce i wiolonczelę (2004), Spira Mondana na 13 instrumentów (2005), Areia na 12 instrumentów (2006), Objeto-Quase na preparowany fortepian solo (2007), Mobile.Mutatio na kwartet smyczkowy (2007), Topography Index 3A na flety, klarnety i perkusję (2008), Areia II na 10 instrumentów (2008), Sensorium na siedem instrumentów (2009), Drawings for Iberê na 10 instrumentów, dla Nieuw Ensemble (2009), Guttural I i II na głos (baryton), trąbkę, klarnet basowy i puzon (2009), Diogenes Lantern na marimbę solo (2009), Guttur.Extensio na sześć fletów prostych (2010), Kinetic Studies (I, II, III, IV, V) na osiem instrumentów (2010–11), Fibers, Wire and Wire na orkiestrę kameralną (2011), Mutuus 30 na zespół instrumentalny (2012), Tempi Intermedi II na zespół instrumentalny (2011), Quaestio, dwa studia na skrzypce i elektronikę (2012), Ubehebe na orkiestrę dętą (2012), Paralelo 26 na orkiestrę (2013), Tenerife na zespół instrumentalny i chór (2013), Andarin na zespół instrumentalny (2013), Sedimentos na skrzypce i fortepian (2014), Three Short Pieces na flet, klarnet, fortepian, skrzypce i wiolonczelę (2014), Vertebrae na wibrafon i metalowe rury (2015), Yazz na kwartet perkusyjny (2016), Telluris. Heat na sześć instrumentów (2016), Telluris.Canyon na kwintet dęty drewniany (2016), Zefiro na flety tenorowe i flety Paetzolda (2017), Tempi.Fracti na mandolinę, akordeon, klawesyn, fortepian i perkusję (2018), Chiral na 24 wykonawców (2018), Chromochoros na klarnet, trąbkę, perkusję, wiolonczelę i kontrabas (2019), Fossils na dziewięć instrumentów (2020), Erosion na duży zespół instrumentalny (2020), Book of Children, cykl ośmiu utworów na syntezatory (2020), Hidden Clocks na elektronikę (2021), Clocks Matter na elektronikę (2022), Estudo de Massa na 13 instrumentów (2022), Animal Games na dwa instrumenty klawiszowe elektryczne, akordeon, perkusję i klawesyn (2022), Tonesmiles, elektroniczna muzyka kameralna (2023), Voiceless Opera (Act Zero)(2024), Globe One na kwintet perkusyjny (2024), Histos I–XXV na fortepian solo (2015–25), ChoSPIN na fortepian i wiolonczelę (2025), Nel Tempo e nei Sogni, utwór akuzmatyczny (2025), Distopic Baião na orkiestrę (2026).