ur. w 1987, duński kompozytor. Dorastał i kształcił się w Aarhus; studiował kompozycję w tamtejszej Królewskiej Akademii Muzycznej u Karla Aagego Rasmussena i Benta Sørensena, a także w Berlinie u Helmuta Oehringa. Jego dorobek obejmuje opery, muzykę orkiestrową i kameralną, pieśni, teatr muzyczny, performanse i instalacje. Rønsholdt posługuje się zasadą „komponowania metodycznego”, w której struktury konceptualne obejmują performans, tekst i ekspresję muzyczną oraz częste odwołania do muzyki popularnej i historycznych form muzycznych. 

Otrzymuje zamówienia od czołowych międzynarodowych zespołów i festiwali; jego utwory wykonywano w wielu krajach Europy i świata. Blisko współpracuje z duńskim zespołem Scenatet. Jest laureatem wielu nagród i stypendiów, w tym trzyletniego stypendium twórczego Duńskiej Fundacji Sztuki oraz stypendium Akademie der Künste w Berlinie. Jego cykl pieśni Songs of Doubtbył w 2020 nominowany do Nagrody Muzycznej Rady Nordyckiej, zaś Country part 1 and 2, koncert na śpiewającego wiolonczelistę i orkiestrę kameralną, otrzymał w 2021 Carl Prisen w kategorii kompozytor klasyczny roku – kompozycje na duży zespół. Liczne albumy z jego muzyką ukazały się nakładem m.in. wytwórni Dacapo Records i Col Legno. Mieszka w Aarhus, gdzie prowadzi także klasę kompozycji w Królewskiej Akademii Muzycznej. Od wielu lat jest aktywny w kluczowych gremiach i organizacjach związanych z krajowym życiem muzycznym. 

Wybrane utwory: Drink me, make me real na saksofon altowy, perkusję i taśmę (2002), Wir I na gitarę i odtwarzanie dźwięku (2005), Die Wanderin na skrzypce, fortepian, perkusję i odtwarzanie dźwięku (2007), Torso na głos żeński, klarnet i perkusję (2007), Unter den Lidern na kwartet smyczkowy poza sceną, odtwarzanie dźwięku, światła i wideo (2007), Al-Aqsa na flet, obój, klarnet i róg (2008), Gloomy Room na perkusję solo (2009), Archeopteryx Dances na trio smyczkowe (2010), Burning na flet, skrzypce, wiolonczelę, fortepian i film, z opcjonalną elektroniką lub odtwarzaniem dźwięku (2012), The Merman na zespół kameralny, elektronikę, odtwarzanie dźwięku i odtwarzanie wideo (2008/13), Me Quitte na dwoje śpiewaków, gitarę, perkusję i fortepian (2012; kolejne wersje 2013–14), Americana na kwartet smyczkowy (2013), Fear and loath in G minor na flet, klarnet, skrzypce, wiolonczelę, kontrabas i fortepian (2014), Songs of Doubt na chór, męski głos solowy i fale Martenota (2015), Breathless Moment, interaktywna aplikacja muzyczno-dramatyczna na smartfon i tablet (2016), Exile na głos żeński i/lub męski, fortepian i odtwarzanie dźwięku (2016), Shame na kwartet amplifikowany: głos, saksofon altowy, fortepian i perkusję (2016), Civilizations na narratora, chór grenlandzki, odtwarzanie sampli i orkiestrę (2017; wersja na sinfoniettę, narratora, odtwarzanie sampli i chór, 2017), Gaze for Gaze, opera performatywna (2017), Until Nothing Left, performans na akordeonistę-performera, obiekty i publiczność (2017), Etude na wiolonczelę solo (2018), Archive of Emotions and Experiences, Book 1 na fortepian solo (2019), Archive of Emotions and Experiences, Book 2 na fortepian preparowany (2019), Book of Prayers, oratorium (2019), Country – Parts 1 & 2, koncert i cykl pieśni na śpiewającego solistę-wiolonczelistę, narratora i orkiestrę kameralną (2020), Centalog na kwartet smyczkowy (2021), The Last Rites, opera kameralna (2022), Memoriam, interdyscyplinarny utwór sceniczny na wokalistów, instrumentalistów i tancerza (2022), Aftermath, album pieśni (2023), Western na wiolonczelę solo i orkiestrę (2024; wersja na dziesięć wiolonczel, 2024), The Orchestra of the World has Departed na orkiestrę (2025), Excellent Place to Start na dwa głosy i orkiestrę jazzową (z Henriette Sennenvaldt; 2025), The Right of the Strong – The Duty of the Weak, Part 1, opera na solistów, wykonawców dziecięcych i chór (2025), Osmosis, utwór sceniczny (2026), The Right of the Strong – The Duty of the Weak, Part 2, opera na solistów, chór, smyczki i artystów cyrku współczesnego (2026).