Kompozycja o charakterze performatywnym powstała we współpracy z Warsaw Choir działającym przy Domu Kultury Śródmieście. Punktem wyjścia do pracy nad utworem była sama wspólnota chóru – grupa dorosłych osób o różnorodnych doświadczeniach życiowych i zawodowych, które regularnie spotykają się, by poprzez śpiew tworzyć przestrzeń współobecności i budować relacje. 

Znaczną część zespołu stanowią osoby z doświadczeniem migracji, reprezentujące różne narodowości i kręgi kulturowe. Ta wielogłosowość – rozumiana zarówno dosłownie, jako współbrzmienie różnych głosów, jak i metaforycznie, jako spotkanie odmiennych perspektyw – stała się jednym z głównych tematów kompozycji. 

Proces twórczy obejmował warsztaty i ćwiczenia performatywno-wokalne, podczas których uczestnicy wspólnie eksplorowali zagadnienia pamięci, obecności oraz doświadczenia funkcjonowania „pomiędzy” miejscami, językami i tożsamościami. 

Istotnym elementem utworu jest tekst inspirowany opowiadaniem Amadeusza Nosala, stanowiącym motyw przewodni tegorocznej Space®opery Małej Warszawskiej Jesieni. Pierwsze zdanie tej opowieści zostało włączone do struktury kompozycji jako punkt wyjścia dla działań muzycznych i performatywnych, stając się osią, wokół której rozwijają się kolejne warstwy utworu. Przestrzeń Skweru Tekli Bądarzewskiej odgrywa w utworze istotną rolę. Wybór tego miejsca nie jest przypadkowy – zarówno postać patronki, jak i jego charakter architektoniczny współtworzą kontekst wykonania, wpływają na sposób odbioru kompozycji oraz relacje pomiędzy wykonawcami, publicznością i otoczeniem. Partytura łączy tradycyjną notację muzyczną z elementami zapisu graficznego. Rozwiązanie to jest konsekwencją otwartego charakteru projektu i założenia jego dostępności dla osób bez formalnego wykształcenia muzycznego. Część materiału została zapisana w sposób intuicyjny i wizualny, pozostawiający przestrzeń dla indywidualnej interpretacji, natomiast fragmenty wymagające precyzyjnej realizacji harmonicznej opracowano w notacji tradycyjnej. Dla wielu uczestników była to pierwsza okazja do pracy z wielogłosowością, co sprawiło, że proces prób był nie tylko przygotowaniem do wykonania utworu, lecz także doświadczeniem wspólnego uczenia się, słuchania siebie nawzajem i budowania relacji. 

W rezultacie Fragments of Before dokumentuje proces budowania wspólnoty poprzez dźwięk, ruch i współobecność, stając się przestrzenią spotkania różnorodnych doświadczeń i perspektyw. Barbara Zach