(Pośpieszcie się z tą maszyną – trafiłem na wielką żyłę złota)

Słowa „pośpieszcie się z tą maszyną – trafiłem na wielką żyłę złota” pochodzą z telegramu, który Thomas A. Edison wysłał 13.09.1878 do Williama Wallace’a, gdy udało mu się opracować działający model żarówki elektrycznej. Wallace pracował wówczas nad generatorem prądu wytwarzającym energię elektryczną do dystrybucji w sieci. 

Komponując ten utwór na solowy Minimoog, starałam się naśladować metody pracy Edisona – jego podejście, oparte w dużej mierze na metodzie prób i błędów. Ustalam stany wyjściowe i poddaję je serii testów skumulowanych tolerancji. W tym przypadku sprawdzam, które parametry można zmienić, zanim rozpoznawalna postać (Gestalt) danego obiektu dźwiękowego przestanie być uchwytna i pojawi się nowy stan.

Manipulując w ten sposób dźwiękami, późną nocą w niewielkiej garderobie Musikfabrik, wyobrażałam sobie czasem układy elektroniczne Minimooga jako rodzaj kuźni pomysłów, podobnej do tej stworzonej przez Edisona w Menlo Park. Oscylatory, źródła szumu, filtry i modulatory stawały się zatem wynalazcami, naukowcami, mechanikami, projektantami, bańkarzami czy hutnikami szkła i innymi osobami, które zarywają noce, współpracują ze sobą, organizują burzę mózgów, kłócą się – i czasem osiągają sukces, zaś kiedy indziej kończą całe przedsięwzięcie fiaskiem. Hurry up the machine funkcjonuje zarówno jako kompozycja solowa, jak i jako część Tolerance Stacks II na zespół i pięcioro solistów elektroakustycznych. Napisałam go dla Sebastiana Berwecka i Uliego Löfflera, z ich inspiracji i pod wpływem ich praktyki wykonawczej. Utwór jest im dedykowany. Dziękuję także Ensemble Musikfabrik, festiwalowi Heroines of Sound oraz Hannie Weirich. 

Annesley Black

Kompozycja została wykonana po raz pierwszy 8.07.2022 podczas festiwalu Heroines of Sound w berlińskim centrum kultury Radialsystem. Wykonawcą był Sebastian Berweck, grający na Minimoogu. Partytura ukazała się nakładem Edition Juliane Klein.