Kompozycja na zespół wokalny, która powstała we wspólnym, twórczym działaniu z chórem warszawskiej Szkoły Podstawowej nr 344 pod opieką dyrygentki Małgorzaty Czajki oraz kompozytora Mateusza Ryczka. Inspiracją jest zakopana przez ludzi w XVIII w. rzeka Żurawka. Kompozytora ujęła dziecięca empatia i zaskakujące spojrzenie z perspektywy pragnień i marzeń uwięzionej pod powierzchnią miasta rzeki. Emocje Żurawki wyraziły się w powstałych tekstach, takich jak „byłam wolna, ładna”, „nie widzę prawdziwego świata”. Kompozytor starał się oddać w muzyce tę wizję, z szacunkiem (i nutką podziwu) dla dziecięcych refleksji.