Współczesnego domowego muzykowania nie sposób sobie wyobrazić bez pionierskich dokonań Johna Cage’a, zwłaszcza w dziedzinie muzyki perkusyjnej. W końcu jego autorskie konstrukcje i wynalazki z lat 30. – nie wyłączając „kompaktowego” fortepianu preparowanego – to wyjątkowe poetyckie przykłady strategii DIY. A pierwsze kompozycje perkusyjne Amerykanina wykonywane były w domu kompozytora dla wtajemniczonej publiczności przez grupę zaprzyjaźnionych… introligatorów. Z tego okresu pochodzi ikoniczna Living Room Music na przedmioty codziennego użytku. Dwie dekady później powstał nie mniej legendarny – naznaczony już filozofią przypadku oraz audiowizualną logiką ery telewizji – Water walk. Ta „kuchenna rewolucja” powstała z myślą o włoskich i amerykańskich telewidzach, których rzeczywiście urzekła i rozbawiła do łez. Dziś ten nieco kabaretowy performans trąci już trochę myszką, choć jednocześnie znakomicie wspiera kluczową tezę wizjonera: muzyka to organizacja dźwięków w czasie. Nie mniej przekonującym argumentem okazuje się – w swej skromności i czystości biegunowo odmienne – Elescarf Jaouena Rudolfa.