Głównym założeniem kompozytorskim utworu Klangräume II na piccolo i taśmę było z jednej strony badanie relacji między instrumentem a warstwą elektroniczną, z drugiej zaś – poszukiwanie związków między strukturą graficzną a dźwiękiem i barwą. Celem było ustanowienie relacji pomiędzy konstrukcjami graficznymi a materią dźwiękową. Jednocześnie grafika miała stanowić autonomiczną wartość estetyczną. 

Punktem wyjścia dla pracy z strukturami graficznymi była idea przekształcania statycznych struktur architektonicznych w dynamiczne procesy muzyczne. 

Gerald Eckert