Utwór Nuro G na wieloosobowy chór mieszany to część instalacji hybrydy Nurogęsiopolis. Kompozycja odnosi się wprost do tematyki wystawy i instalacji – do nurogęsi, które zmieniły swój szlak migracyjny. Ideą kompozycji jest przedstawienie nieustannej ewolucji wszystkich gatunków; biologii jako nieustającego autoeksperymentu. Jedną z osi koncepcyjnych jest myślenie czy też działanie hybrydowe, które, jak się okazuje, jest atrybutem przyrody i sztuki. Chór potraktowany jest właśnie hybrydowo – jako masa dźwięku, jako suma indywidualnych głosów, jak jeden żywy organizm, jak ciągle zmieniająca się struktura, nieznająca spoczynku ani stagnacji. Nuro G to dźwiękowa instalacja hybryda, powstała na styku wielu pozornie sprzecznych i dalekich od siebie idei. To także metafora miasta czy też przestrzeni, w której natura żyje w zgodzie z cywilizacją. 

Dominik Strycharski